Διακοπτόμενες πορείες

Κατσαΐτη Βασιλείου Ηλέκτρα

Μπιλιάνη Ελευθερία

Κατά την πρώτη μας επίσκεψη στο οικόπεδο μελέτης, οι γραμμικές χαράξεις καθόρισαν την διαμήκη περιπλάνηση μας σε αυτό. Αυτό αποτέλεσε το έναυσμα για την δημιουργία εγκάρσιων διαδρομών αλλά και την αποσαφήνιση των διαμηκών, μέσω μιας διαδικασίας αναδιαμόρφωσης του εδάφους. Η συστάδα με ελιές διατηρείται και μετατρέπεται σε βασικό άξονα. Η δεύτερη διαμήκης τομή βρίσκεται στο κέντρο. Πρόκειται για μία βύθιση, μια "κοιλότητα", η οποία στη συνέχεια υψώνεται φτιάχνοντας έτσι ένα στενό πέρασμα "φαράγγι" πριν καταλήξει στο ήδη υπάρχον ξέφωτο. Διατηρώντας τα βασικά σημεία αναφοράς του οικοπέδου, οι κτηριακοί όγκοι έχουν άμεση σύνδεση με το ανάγλυφο αλλά και μεταξύ τους. Πρώτη εγκάρσια διατομή και είσοδος της σύνθεσης, είναι το κτίριο της αποτέφρωσης και ο χώρος τελετών. Οι δύο χώροι συνδέονται στο πάνω επίπεδο με μια γραμμική γέφυρα και στο κάτω με το πέρασμα της σορού από τον έναν χώρο στον άλλο (μια τελετουργία αποχαιρετισμού του θανόντος). Η αποτέφρωση γίνεται μια ανοιχτή διαδικασία, ένα γυάλινο κουτί που βγαίνει από το έδαφος, μια βιτρίνα προστατευμένη στα όρια της "κοιλάδας". Δεύτερη εγκάρσια διατομή είναι αυτή που ενώνει το αναψυκτήριο και το χώρο κεραμικής (δημιουργία τεφροδόχων) με τον χώρο ενθύμησης. Κάθε κτηριακός όγκος είναι η αρχή και το τέλος μιας εγκάρσιας και μιας διαμήκους χάραξης. Τα κτήρια χαρακτηρίζονται από κάποια γραμμικά τοιχία τα οποία ενισχύουν αυτές τις πορείες τα οποία ο επισκέπτης χάνει και ξαναβρίσκει. Τέλος μία επιπλέον νοητή πορεία που ενοποιεί όλη τη σύνθεση είναι αυτή του νερού. Μια χαμηλή δεξαμενή νερού που συλλέγει βρόχινο νερό στο πάνω μέρος του οικοπέδου και το μεταφέρει (ποτίζοντας δέντρα, δημιουργώντας αυλάκια και καταρράκτες) με τη βοήθεια της κλίσης του οικοπέδου αλλά και ενός γραμμικού υδραγωγείου που ακολουθεί και σέβεται το ανάγλυφο.