Ατάκτως οργανωμένα

Νεκρόπολις

Στο πλάτωμα Μπόρτζι. Δύο χείμαρροι. Μια κορυφή.

70 θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι. Ένας αρχαίος οικισμός.

Ένα κέντρο μελέτης και ανάδειξης των θραυσμάτων της περιοχής τοποθετείται στον ανενεργό χείμαρο δεξία της περιοχής μελέτης.

Κατάδυση στα 3 μέτρα. Μια υμιυπόσκαφη περιμετρική κίνηση γύρω από το φως. Δεξιά προθήκες. Στο τέλος τρεις γεωμετρικοί όγκοι. Τρεις κώνοι, η κεντρική έκθεση.

Σκωτάδι - Φως

Η άνω πλάκα, μαύρη, είναι το σκοτάδι. Αυτό που στην απουσία του φέρνει το φως. Το λευκό γλυπτικό κέντρο, που με την κορυφογραμμή που ακολουθεί όλη τη πορεία του επισκέπτη, είναι το φως της σύνθεσης. Ο ήλιος της. Το φως πολλαπλασιάζεται πάνω στις πολλαπλές επιφάνειες των σκαλοπατιών.

Στα σκαλοπάτια καλείσαι να σταθείς. σε όλο το μήκος της διαδρομής υπάρχουν προθήκες με θραύσματα του αρχαίου πολιτισμού που συλλέχτηκαν και επέστρεψαν στην αρχική τους τοποθεσία. Λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα.

Μέσα τους κώνους τα θραύσματα βρίσκονται πιο ψηλά. Πάνω σε στύλους από σκυρόδεμα ύψους από 3-6 μέτρα άτακτα σκορπισμένοι στους χώρους. Η σημασία τους πιο μεγάλη. Πιο ψηλή. Άπιαστη. Επιβλητική.

Αρβανάκου Εύα, Τερζίδης Κωνσταντίνος

«...Να βγουν στο φως θέλουν, να θυμηθούν τις φωνές των ανθρώπων, τα χορτάρια και τα δέντρα, τα έντομα και τις μυρωδιές της Άνοιξης. Ξεπροβάλλουν στην επιφάνεια και δοκιμάζουν να φτιάξουν πάλι τη διάταξη κάποιου οικισμού μόνο που δεν θυμούνται πια πολύ καλά πως ήταν ταιριασμένα και όλο κάτι σαν λαβύρινθους φτιάχνουν και κάτι σαν σειρές από μνήματα».

Κ. Μανωλίδης, ‘Τα θαμμένα’, “Εδαφολόγιο”