The flowing Shell

Στην πορεία της μελέτης του International Institute for Sustainable Development (IISD), παρατηρείται η δημιουργία μιας ξεκάθαρης και συνεχούς ροής, τόσο θεωρητικής όσο και πρακτικής. Σε συνδυασμό με την νοητή συμπληρωματικότητα θετικού-αρνητικού του προπλάσματος, προκύπτει η κεντρική ιδέα που αφορά αρχικά τον χαρακτήρα του νέου ινστιτούτου, αλλά και στη συνέχεια τη δομή του, με βασικό κανόνα αυτόν της αφαίρεσης-προσθήκης. Τα προγράμματα ορίζονται από τα ίχνη της αφαίρεσης, ενώ ο διαχωρισμός μεταξύ έρευνας και δράσης, γίνεται ακόμα εντονότερος από την διατήρηση του αδιάτρητου κεντρικού τοίχου του κελύφους. Το ινστιτούτο αποτελεί μια δίοδο ροών από το νεκρωμένο εργοστάσιο προς την ζωντανή πόλη και το αντίστροφο, μέσω των σταθερών τοιχίων και ανοιγμάτων που τοποθετούνται στις ανάλογες κατευθύνσεις, αλλά και των διατρήσεων στο -κατά τα άλλα- αδιαπέραστο κέλυφος.